Roślina ciepłolubna. Uprawiana głównie w tunelach foliowych z rozsady pikowanej do doniczek. Uprawa w polu niezawodna tylko w latach ciepłych. Siew w marcu pod osłony, maj– lipiec do gruntu. Zbiór: sierpień. Rozstawa: 60x50 cm. Częścią jadalną oberżyny jest wyrośnięty, ale nie dojrzały jeszcze owoc, ceniony ze względu na wartości smakowe. Wartość odżywcza jest niewielka i polega przede wszystkim na zawartości glukozy i związków mineralnych, zwłaszcza fosforu i wapnia. Uprawiana głównie przez amatorów. Oberżyna, należąca do tej samej rodziny botanicznej co pomidor i papryka, ma dużę wymagania w stosunku do temperatury. W naszym klimacie w uprawie gruntowej udaje się w latach ciepłych, sadzona w miejscach nasłonecznionych, osłoniętych. Dobrze rośnie i owocuje pod szkłem (szklarnie, inspekty) i pod folią. Wymaga gleby żyznej, próchnicznej, łatwo nagrzewającej się, zasobnej w wodę. Należy ją uprawiać na rozłożonym oborniku lub kompoście.